خانه / بهداشت و سلامتی / خواص گیاهان و میوه ها / آشنایی با گیاه آرام بخش آویشن

آشنایی با گیاه آرام بخش آویشن

نت ناب: مواد موثر آویشن در صنایع غذایی کاربرد فراوانی دارد و از آن به عنوان نگهدارنده موادغذایی استفاده می‌شود.

آویشن داروی امیرالمومنین(ع) بوده و ایشان می‌فرمایند: آویشن، گیاهی روح‌افزا و آرامبخش است. بخور آن برای سرماخوردگی مفید بوده و مصرف آن موجب افزایش پرزهای معده می‌شود.

آویشن گیاهی است خوراکی که با مصرف آن احساس بسیار خوبی به شخص دست می‌دهد. مصرف دم کرده آن به عنوان دارویی روح افزا و آرامبخش توصیه می‌شود. آویشن گیاهی است که به خصوص به عنوان ادویه معطر از زمان‌های قدیم مورد توجه بشر بوده و در عهد باستان در جوامع پیشرفته آن روز به عنوان بخور‌های معطر و تصفیه‌کننده به خصوص در معابد استفاده می‌شده.

خاصیت آویشن

برگ‌های آویشن سمبل شجاعت، تهور و رشادت بوده است. در یونان قدیم، یعنی قبل از میلاد مسیح، مرسوم بوده که اگر می‌خواستند شجاعت و رشادت مردی را تحسین و از او تعریف کنند، می‌گفتند که او عطر آویشن دارد و بوی آویشن می‌دهد.

در اساطیر کهن مسیحیان آمده است، در علوفه‌ای که برای تشک در رختخواب مریم عذرا و حضرت مسیح کودک می‌آوردند، گیاه معطر آویشن نیز وجود داشته است. سربازان رومی رسم داشتند برای افزایش شجاعت و تهور، در آب آویشن حمام کنند (حمام آویشن برای تسکین درد مفاصل و کوفتگی عضلات و ایجاد نشاط و تازگی و رفع کسلی مفید است، به همین منظور می‌توان جوشانده ۶ درصد آویشن را داخل وان حمام ریخت و مدتی در آن نشست).

آویشن به عنوان سمبل شجاعت قرن‌ها در جوامع بشری حاکم بوده است؛ به طوری که حتی در قرون وسطی در دوران شوالیه‌ها نیز هر وقت زن‌های زیبای اروپا قصد تحسین معشوق‌های شوالیه خود را به عنوان مردی شجاع داشتند، روبان‌های زیبایی که روی آن شکل گیاه آویشن کار شده بود، به آنها هدیه می‌دادند.

این گیاه در مصر باستان برای مومیایی کردن اجساد استفاده می‌شد. پزشکان یونانی و مصری اثر قوی و تحریک کننده این گیاه را شناخته بودند. حتی آشپزهای آن روزگار هم به ارزش آن واقف بودند. این گیاه در قرون وسطی به عنوان نمادی از قدرت و جرات مطرح بود و سربازهای آن موقع، قبل از جنگ خود را با این گیاه می‌آراستند.

این گیاه به فارسی آویشن و در کتب طب سنتی فارسی با نام حاشا، اوشن، آذربه و صعتر‌الحمیر نام برده شده است. در مناطق مختلف ایران گونه‌های مختلف با اسامی محلی متفاوتی شناخته می‌شوند.

خواص درمانی آویشن

در طب سنتی عده‌ای از حکمای معروف، از جمله شیخ‌الرئیس ابوعلی سینا، بغدادی و سایر دانشمندان، حاشا را از نظر طبیعت گرم و خشک می‌دانند. از نظر خواص گرم‌کننده، قوی و مدر است.

این گیاه به علت عطر بسیار مطبوع و مزه تندی که دارد، به هر عضوی که مالیده شود جریان خون را تند می‌کند و خون به آن طرف سرازیر می‌شود، به همین دلیل جوشانده آن را برای ریزش مو استفاده می‌کنند تا جریان خون در آن قسمت بیشتر و پیاز مو تغذیه شود. این گیاه داروی بسیار مفیدی برای دستگاه تنفسی و تنگی نفس، آسم و بیماری‌هایی از قبیل زکام و برونشیت می‌باشد.

همچنین داروی خوبی برای معده است و ناراحتی‌های معده را از نظر هضم و نفخ به طور کلی برطرف می‌کند. آویشن برای تقویت اعصاب، درمان افسردگی، خستگی و بی‌خوابی مفید بوده و شادی‌آور است.

این گیاه خاصیت ضدمیکروبی، ضدقارچی و ضدانگلی دارد که به خاطر وجود ماده تیمول آن است؛ ولی با توجه به اینکه تیمول خاصیت سمی نیز دارد، نباید در مصرف آویشن زیاده‌‌روی کرد. اگر از درد مفاصل، نقرس، ورم مفاصل و درد سیاتیک رنج می‌برید، دم‌کرده آویشن همراه با لیمو ترش و شکر یا مصرف برگ‌ها و دانه آویشن تازه خردشده همراه با کمی آبلیمو مفید است.

کاربردهای آویشن

مواد موثر آویشن در صنایع غذایی کاربرد فراوانی دارد و از آن به عنوان نگهدارنده موادغذایی استفاده می‌شود. اسانس آویشن همچنین دارای خاصیت شدید ضدباکتریایی و ضدقارچی است و از آن به عنوان آروماتراپی (درمان با مواد معطر) استفاده می‌شود و در خمیردندان نیز به عنوان یک ماده ضدباکتری مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مواد مؤثره این گیاه در صنایع آرایشی و بهداشتی و در تهیه کرم‌ها، عطرها، لوسیون‌ها، دهانشویه‌ها و پماد نیز کاربرد دارد. از این گیاه داروهایی به شکل شربت، قرص مکیدنی، بخور، قرص، اسانس و همچنین ترکیبات آروماتراپی تهیه می‌شود. از عصاره‌های آبی، آبی – الکلی وپروپیلن گلایکولی آویشن نیز برای تهیه شامپو، ‌کرم، پماد و دیگر فرآورده‌ها استفاده فراوانی می‌شود.

استفاده از آویشن در آشپزی

در حال حاضر، بسیاری از غذاهای کشورهای جنوب اروپا بدون آویشن معنی و مفهوم خود را از دست می‌دهند. این گیاه تقریبا در ترکیبات ادویه‌ای نقش اساسی دارد. آویشن علاوه بر بهبود طعم غذا، به عمل هضم نیز سرعت می‌بخشد و مصرف آن، به خصوص در وعده‌های غذایی سنگین، توصیه می‌شود.

از آویشن بیشتر در انواع گوشت‌ها، ماهی، ماکیان، پیتزا، سس اسپاگتی، سس گوجه‌فرنگی، سوپ سبزیجات، سالاد، غذاهای قارچ‌‌دار، گوشت چرخ‌کرده در حجم زیاد، خورش‌ها و غذاهای سیب زمینی‌دار استفاده می‌گردد.

طرز نگهداری آویشن

این گیاه باید دور از نور و رطوبت و در شیشه‌های ضخیم و سربسته یا قوطی‌های فلزی نگهداری شود.

منبع: zendegionline.ir

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

49 + = 51

Powered by moviekillers.com